تاریخ : ۱۳۹۶/۰۸/۲۷      سرویس : تولید تحریریه مرکزی

    


نگاهی به دستاوردهای انقلاب اسلامی در حوزه رسانه

کد خبر : 27134 تعداد بازدید : 7196 تاریخ خبر : ۱۳۹۲/۱۱/۱۲   ساعت خبر : ۱۴:۱۶

انقلاب اسلامی ایران،با سه رکن«مکتب اسلام»،«رهبری حضرت امام خمینی»و «فداکاری مردم» بی‌گمان نقطه عطفی در پی‌ریزی عصری جدید به نام عصر« امام خمینی» شد.


 این انقلاب با شعار« استقلال،آزادی،جمهوری اسلامی»به نفی استعمار خارجی ، استبداد داخلی و نظام شاهنشاهی پرداخت و اینك برای تداوم ، تعالی و گستردن خود ، نیازمند « بصیرت » و شناخت نسل جوان و آحاد مردم است. انقلاب اسلامی در ساختار جامعه ایران در عرصه های گوناگون تحول و تغییری اساسی پدید آورد كه یكی از مهمترین دستاوردهای آن ، تغییر در ساختار فرهنگی جامعه است.

 برای روشن تر شدن فضای ضد فرهنگی و اقدامات رژیم پهلوی در عرصه رسانه های ارتباط جمعی (به طور خاص رادیو و تلویزیون)، در بررسی اجمالی به مقایسه رسالت و كاركرد این نهاد قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی می پردازیم.

 در سال 1319 شمسی اولین فرستنده رادیویی و در سال 1337 اولین فرستنده تلویزیونی در ایران راه اندازی شد،از آن هنگام تا سال 1357 این رسانه در ترویج ضد ارزش ها و ضد اخلاقیات جامعه ی ایرانی می كوشید.

 نگاهی كوتاه به عملكرد و كیفیت برنامه های رادیو و تلویزیون قبل از انقلاب اسلامی نشان می دهد چگونه این وسایل ارتباط جمعی نه فقط به زوال فرهنگ و ارزشهای والای دینی و سنتهای ملی همت گماردند ، بلكه جامعه را با بحرانهای خانوادگی نیز درگیر كردند.

 در دوره سلطنت خاندان پهلوی ، به دلیل اختناق فكری و سیاسی و سانسور شدید مطبوعاتی حاكم ، رسانه ها از ایفای نقش پویا و مردمی خود در پویش تحولات فرهنگی سیاسی و اجتماعی عقب ماندند.

 تلویزیون رژیم پهلوی با تولید و پخش برنامه های سطحی و مبتذل تلاش كرد با ایجاد غفلت در نسل جوان ایرانی ، آنان را از آگاهی های سیاسی و آشنایی با واقعیات جامعه ی ایرانی تحت سلطه آمریكا و انگلیس دور سازد.

 باری روبین ، تحلیل گر آمریكایی در كتاب جنگ قدرت ها در ایران می نویسد:

 «در دوران سلطنت پهلوی در عرصه معرفی فرهنگ و تمدن غربی به مردم ایران، بدترین و مبتذل ترین  جنبه های این فرهنگ انتخاب شد كه ضربه حاصل ازآن برای جامعه مذهبی و سنت گرایی ایران قابل تحمل نبود.

 فیلم های آمریكایی كه بیشتر از انواع مبتذل آن بودند بیش از سی درصد برنامه های تلویزیون را اشغال كرده بود و آیت الله خمینی با اشاره به همین فیلم ها، تلویزیون و سینما را عامل اشاعه فساد و فحشا در ایران معرفی كرد.

 رادیو و تلویزیون می توانست  كارنامه مثبتی ارائه دهد كه علاوه بر تامین نیازهای فكری محلی و ملی ، قابلیت پاسخگویی و مقابله همه جانبه با تحولات جهانی و هجوم ابزاری و فكری داشته باشد نه اینكه سیاستی را پی گیری كند كه به ترویج ارزشهای منحط غربی بینجامد.

 پی گیری سیاست ترویج فرهنگ بیگانه و همچنین بی توجهی رژیم به تولید برنامه های داخلی ، موجب وارد شدن بخش عظیمی از برنامه های تلویزیونی از كشورهای خارجی و پخش آنها از شبكه های تلویزیونی داخل می شد. در نتیجه تلویزیون به جای اینكه مردم را بیشتر در انطباق با ارزشها و آموزه های دینی و واقعیتهای ملی یاری دهد حاصل تصاویر و پیامهای دنیای خارج بود كه به دلیل جذابیت ظاهری ، مخاطبان خود را به شدت تحت تاثیر قرار می داد.

 پی گیری این سیاست و القاء پیامهای فیلم های سینمایی و تلویزیونی خارجی ، ترویج از خود بیگانگی فرهنگی و رویا پروری مخاطبان را در پی داشت.

روزنامه آیندگان در تاریخ17 بهمن 1349 درباره نقش تلویزیون ملی ایران نوشت:

 «تلویزیون ملی ایران هر هفته دست كم 30 ساعت فیلم های خارجی پخش می كند. خوب می دانیم كه تلویزیون ملی ایران جیره خوار فرآورده های فكری ،سنتی و تمدنی  غرب است.كانال 8 تلویزیون ملی ایران از مجموع 70 ساعت برنامه هفتگی 18 ساعت را ویژه نمایش فیلم های غربی كرده است كه در این فیلم ها از عشقبازی غربیان،باغچه آرایی و نوع سكونتشان  در خانه گرفته تا وسترن بازی و لودگیهایشان بر ذهن كودكان و نوجوانان فرو كوفته می شود».

 

الگویی كه رسانه ملی متاثر از پیروزی انقلاب اسلامی ارائه كرد ، ویژگیهای متعددی دارد كه یكی از مهم ترین آنها ، همگرایی در حوزه رسانه ای اجتماعی و حوزه دینی است و این اتفاقی مهم است.

 گذشته از جریان تاریخی همگرایی در حوزه رسانه ای اجتماعی و حوزه دینی پس از انقلاب اسلامی ایران ، اتفاق مهمتر در حوزه جهان بینی رسانه رخ داد.

 جهان بینی ارتباطی رسانه ملی از نوعی جهان بینی تك بعدی انسان مدار و تا حد زیادی سكو لار و دین گریز ، به نوعی جهان بینی خدامدار ، آخرت گرا ، سنت گرای دینی و وحدت گرای مهدوی تبدیل شد.

 این نخستین بار حتی در جهان بود كه در رسانه های جدید چنین اتفاقی رخ می داد كه جهان بینی توحیدی و اسلامی بر همه ی جهان بینی های ارتباطی كه در رسانه ها وجود داشت ، حاكم می شد.

 الگویی كه از آغاز انقلاب اسلامی ، برای رسانه ترسیم شد، هدف آن ایجاد محیط مساعد برای تزكیه و تعلیم انسان ، رشد فضایل اخلاقی و شتاب بخشیدن به حركت تكاملی انقلاب اسلامی در سراسر جهان بوده است.

 توجه به روند تكاملی انقلاب اسلامی ، محك و معیار مناسبی برای سنجش چگونگی تحقق الگوی مطلوب رسانه در انقلاب اسلامی است.اگر دهه ی اول انقلاب اسلامی گفتمان مقاومت و دفاع و در دهه چهارم آن عدالت و هم آوازی آن با پیشرفت گفتمان غالب انقلاب است ، در این میان رسانه ملی با تعبیر گویای رهبر كبیر انقلاب اسلامی به صفت دانشگاه عمومی مفتخر شد تا هم ارج و اعتلای رسالت خود را باز شناسد و هم سنگینی مسئولیت را درك كند.

 با پشتوانه تجربه سه دهه فرآیند اسلامی سازی و ایجاد تحول انقلابی در رسانه ، در متن حكم تمدید ریاست سازمان در سال 1388 « رسیدن به تراز رسانه ای كه دین ، اخلاق ، امید و آگاهی در ان بارز باشد» درخواست شده است.

 هم اكنون صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با دارابودن افزون بر 130 شبكه رادیویی و تلویزیونی سراسری، برون مرزی ، استانی و اینترنتی توانسته است ضمن نشرمعارف و ترویج ارزشهای متعالی اسلام، با آمادگی همه جانبه نقش فعال خود را در تقویت انسجام فرهنگی، تحكیم هویت ملی و مقابله با امواج مخرب امپراطوری رسانه ای ایفا كند.

 بدین ترتیب تعمق و توجه به كارنامه و چگونگی تحقق عینی رسانه مطلوب انقلاب اسلامی درسی و چند سال گذشته انقلاب، گشاینده افق هایی است كه همچنان تاكید دوباره بر این فراز مقدمه قانون اساسی  است كه: وسایل ارتباط جمعی در رادیو و تلویزیون بایستی در جهت روند تكامل انقلاب اسلامی در خدمت اشاعه فرهنگ اسلامی قرار گیرد و در این زمینه از برخورد سالم اندیشه های متفاوت بهره جوید و از اشاعه و ترویج خصلت های تخریبی و ضد اسلامی جداً پرهیز كند.

 * علی احمدی صفت : كارشناس تحقیقات سیاسی – روابط عمومی مركز كهگیلویه و بویراحمد


۱۳۹۲/۱۱/۱۲
چاپ خبر     

    
© 2012 - pririb.ir - <Powered BY YIP> Contact us :epr@irib.ir