تاریخ : ۱۳۹۶/۰۹/۰۱      سرویس : تولید تحریریه مرکزی

    


برنامه اي 12 ساله كه پرچمش بالاست

کد خبر : 80555 تعداد بازدید : 551 تاریخ خبر : ۱۳۹۶/۰۴/۰۷   ساعت خبر : ۰۹:۵۰

ماه عسل برنامه 12 ساله اي كه اگر چه بي عيب نيست؛ پرچمش همچنان بالاست.


عوامل اين برنامه مي دانند با چه حجم گسترده اي از مخاطباني كه از صفر تا صد دستپختشان را مزه مي كنند رو به رو هستند. سازندگان ماه عسل را مي گويم.

گروهي كه از سال 86 هسته اصلي شان تشكيل شد، رفته رفته در قالب تلويزيون قد كشيدند، امسال به يك ثبات و پختگي ملموسي رسيدند وبه مهمان ثابت سفره هاي افطار مردم تبديل شدند.
اين گروه كه احسان عليخاني در راسشان قرار دارد مي دانند اكنون ديگر با وجود رسانه هاي مختلف و دسترسي آزاد به بسياري از اطلاعات در بازه زماني كم،براي روايت قصه هاي ناب كه در كنار جذابيت، پس از روايت قصه و در لايه هاي پنهانش، مخاطب را به نتيجه اي برساند و چيزي به تجربياتش بيفزايد، بايد تلاششان مضاعف شود.
به همين دليل هيچ گاه از دغدغه سوژه يابي جدا نمي شوند و همواره به دنبال قصه هايي قابل پرداخت در رسانه ملي از دل مردم هستند.
ماه عسل 96 هم از پاييز پارسال كليد خورد و پرداختن به آسيب هاي اجتماعي، ارائه راهكار هايي براي مديريت آنها توسط خود مردم و كمرنگ كردن آن در جامعه مهم ترين دغدغه آن به حساب مي آمد. اين را مي توان از قصه هاي متفاوتي كه در 26 قسمت آن مطرح شد و از ابعاد مختلف به آسيب هاي اجتماعي پرداخت فهميد.
در ماه عسل امسال از گرفتاري 4 جوان كه بر اثر ناآگاهي و تصميمات عجولانه در باتلاق گير كرده بودند تا پر شدن دهان دو خانواده از طعم تلخ حقيقتي كه يك سهل انگاري در جابه جايي فرزندانشان عاملش بود ديديم و قصه افرادي را كه از صفر به سكو رسيدند و يا با اينكه خود در ابتدا در فقر و تنگدستي به سر مي بردند اكنون كارآفرين شده بودند را شنيديم.
گاه با شنيدن داستان زندگي مهمانان اين برنامه منقلب و گاه با لبخند مهمانانش و قله اي كه پس از طي كردن مسيري سخت در زندگي به آن رسيده بودند شاد شديم.
البته امسال كمتر از تعداد انگشتان يك دست سوژه هايي را ديديم كه سطحشان متوسط بود و حرف زيادي براي گفتن نداشتند.
موضوعاتي هم مطرح شد كه در سال هاي قبل به آن پرداخت شده بود اما شكل پرداخت و نوع روايتش آنها را از حالت تكرار در مي آورد.
نكته اي كه در بيشتر قصه هاي ماه عسل 96 به چشم مي خورد اميد و گشايشي بود كه در پايان قصه ها ديده مي شد.
فرزنداني كه افزون بر ايستادن بر سكوي قهرماني با وجود داشتن گذشته سخت به پدر رسيدند، مادر و فرزنداني كه پس از سال ها در كنار هم قرار گرفتند، فرزند طلاقي كه پس از گذراندن بحران پس از جدايي پدر و مادرش و داشتن كوله باري از تجربه حالا مي خواهد از پديد آمدن نمونه هايي شبيه خودش در جامعه جلوگيري كند، ملواناني كه پس از گذر از امواج زندگي به آغوش خانواده باز گشته بودند، نرگسي كه با كمك مسئولان كشور و هموطنانش به آرامش رسيده بود و آرزويش را كه سفري به حج بود از بعثه مقام معظم رهبري هديه گرفت، حلقه نجاتي كه با همدلي ساجد را نجات داده بودند، مردان دليري كه همچون اكبر زرگر تا ابد از كيان وطن دفاع مي كنند، پايان دعواي 9 ساله بين دو طايفه وآغاز فصلي جديد در روابطشان، بانويي كه با كارآفريني اميد را به دل بانوان زيادي آورده بود، و... از جمله قصه هايي بودند كه پايانش اميدآفرين بود.
اما مهم ترين برگ برنده ماه عسل امسال دو پويشي بود كه با هوشمندي و نگاهي كارشناسي شده همزمان با ميلاد امام حسن (ع) و شب هاي قدر راه افتاد و با استقبال بي نظير مردم رو به رو شد. پويش هايي كه عوامل ماه عسل، سازمان زندان ها، قوه قضاييه و كميته امداد امام خميني از مدت ها قبل رويش فكر شده و جلسات متعددي درباره اش برگزار كرده بودند و اتفاقي ريشه دار به نظر مي رسيد.
پويش آزادي زندانيان با جمع آوري 17 ميليارد تومان 1000زنداني را آزاد و پويش محسنين 510 هزار نفر را حامي كودكان بد سرپرست و بي سرپرست كرد؛ اتفاقي كه در نوع خود كم نظير است و در يادها خواهد ماند.
اين حجم از حضور مردم براي مشاركت در يك برنامه تلويزيوني گواه اعتماد مردم به ماه عسل و رسانه ملي است و عوامل اين برنامه بايد بابت اين ميزان از توجه مردم به برنامه شان به خود ببالند.
ماه عسل امسال از نظر فرم هم تفاوت هايي با سال هاي گذشته داشت. مجري در پلاتوهاي اول و دوم ذهن مخاطبانش را آماده شنيدن قصه مهمانانش مي كرد.
در برشي از پلاتوي دوم در قالب صحبت با يكي از شخصيت هاي داستان تيتري از گفتگويش به بيننده مي داد ودست او را در انتخاب ديدن يا نديدن برنامه باز مي گذاشت. سپس از تونلي كه نمادهايي از برنامه هم در آن ديده مي شد به دكوري مي آمد كه آينه اي در سر درش و تصويري ماهواره اي از شهر در بطنش بود .
اگر چه طرح اين دكور نسبت به سال هاي قبل عمق بيشتري داشت و نمادهايي از مردم و ماه عسل در آن نمايان بود اما مي توانست با تركيب رنگ بهتر (رنگ هايي كه آرامش بيشتري را به مخاطب القا كند) نظر طيف گسترده تري از مخاطبان را به خود جلب كند. اين دكور ايده نويي داشت كه تركيبي از يك برنامه رمضاني و گفتگو محور اجتماعي به حساب مي آمد و با وجود داشتن تركيب رنگ بهتر مي توانست جذاب تر باشد.
گروه كارگرداني اين برنامه هم با نمايش درست و بجاي تصاوير و انتخاب هوشمندانه زوايا مخاطب را در درك بهتر قصه ياري مي كردند.
در كل ماه عسل كه برنامه اي 12 ساله براي شنيدن قصه هاي مردم به حساب مي آيد امسال با 70 درصد مخاطب كه اكثرشان از اين برنامه راضي بودند، ركورد زد و نشان داد با وجود نقدهايي كه هر از گاهي از تلخ بودن يا تكراري بودن آن مي شود پرچمش همچنان بالاست.

يادداشت از سحر قناعتي

۱۳۹۶/۰۴/۰۷
چاپ خبر     

    
© 2012 - pririb.ir - <Powered BY YIP> Contact us :epr@irib.ir